مثل يك ...

 
نامه
نویسنده : هادی حداد - ساعت ۸:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۱۳
 

با سلام خدمتت ای دوست     حال و احوالت چطوره

کارو بارت خوب میچرخه     دخل وخرجت جوره جوره

چه خبر از دوست و رفیقا           بروبچه های تهرون

توی کوچه روز جمعه       بازم برپاست توپ و میدون

چه خبر از نازنینا              دوستای خوب و صمیمی

آدمای توپ و میزون                  مردم گرم و قدیمی

هنوزم اول هفته                    صبح شنبه سرکارین

واسه ماهی یه قرون پول        تا شب جمعه بیدارین

هنوزم صبحای جمعه        پای کوهتون به راه هست

تو پلنگچال و کلکچال      یا که دربند هنوز جا هست

هنوزم عصرای جمعه               انتظاره همه عشقت

تو چشات ابره و اما            غصه بسته راه چشمت

هنوزم عصرای جمعه                      دل آدما گرفتس

برای رسیدن دوست                 راه آسمونا بستس

هنوزم وقتی تو کوچه          راه میرین با هم یا تنها

یه ماشین سبز بی روح           زده تو گوش شماها

هنوزم وقتی میخندین      یا که برپاست رقص و آواز

می کوبن توی صداتون            میچینن اون پر پرواز

هنوزم قاتل بیرحم          که زده به نیستو هستت

توی دانشگاه فنی                میشینه کنار دستت

هنوز اون دزد دغلباز        که خالی کرد جیب مردم

میشینه رو مبل قرمز            میزنه نیش مثه کژدم

هنوز اون علامه دهر              که همه چیزو میدونه

رفته توی غار عزلت              همیشه تنها میمونه

 

حالا که وقتی نمونده                واسه از سد گذشتن

دلتو بزن به دریا                     در این زندون و بشکن

خودتو از"من"رها کن                 "من"و بنداز زیر پاها

برای نجات از غم                       دستتو بکش به ابرا

چشم خورشید و نیگا کن          مثه چشمات پر ابره

تو گلوش هنوز یه بغضه            هنوزم ضعیف و زرده


 
comment نظرات ()