مثل يك ...

 
شهر من......
نویسنده : هادی حداد - ساعت ٢:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/٢٤
 

واسه امیر

می دونی امیر دارم به یه شهری فکر می کنم.یا حتی به یه ده یا دهکده ....

نه خیلی بزرگ نه خیلی کوچیک.

نه آسون نه سخته زندگی توش.

.................   امیر هنوز چاکرتم

شهر من مثه همه شعارها رنگ و ریا توش نیست.مثه همه حرفا عشق حرف اول و آخره.مثه همه وعده ها همه راحت و ساده و یک شکل و یه طبقه و یه اندازه زندگی می کنن.

شهرم......

شهرم همه پیامبراش بی کتابن.

شهرم همه دختراش تو ماه هفتم متولد شدن.

شهرم همه پسراش از انتظار پاکت پاکت و باکس باکس نمی کشن.

شهرم ده ام دهکده ام جای قشنگیه.

شهرم همه پدرا پسر دارن و با پسراشون حرفای قشنگ قشنگ می زنن.

شهرم همه مادراش دختر دارن و با دختراشون درددل می کنن.

 

....................................................

شهرم      همه آوازخوناشون یه صدان.

                همه چشمه هاش خشک شدن و همه چشما سیراب.

                همه حق خودشون و می خوان و فقط حق خودشون رو نه بیشتر.

                همه حق می خوان و فقط حق و نه کمتر.

 

امیر! دلم واسه اون امامزاده تنگ شده .

دلم می خواد سر بکوبم و داد بزنم امامزاده....

                               

                                امامزاده .طوقی بی نوای دلمو گم کرده ام تو این شهر شهر آشوب و گمونم پرواز کرده رفته شهر خودش.......

داد بزنم امامزاده تو که به خدا نزدیکتری تو که باهاش راحتتری  بهش بگو طوقی سر سپیدم رو بهم برگردونه یا منو ببره پیشش.

 

 

می دونی امیر تو شهر من امامزاده نیست .آخه کسی حاجت و تقاضایی نداره آخرین امامزاده از بی کاری و بی نوایی کوچ کرده و رفته......

اینقدر دل مردم صافه که بی واسطه با خدا حرف می زنن.

مردمش خیلی بزرگن ولی اصلا مثه اون آدمای عوضی که هیچی نیستن ،هی چرت و پرت نمی گنو خودشونو باد نمی کنن.

این یکی نه وعده است نه وعید نه شعار نه حرف.

تو شهر من هوس و وسوسه جایی نداره.

اون مفلوکی که واسه آخرین بار خواست تو شهر سر کسی رو گول بماله و خرش کنه هنوز هم همونجا زندگی می کنه و مردم هم دوسش دارن و بهش احترام می زارن و مثه بقیه همه چی داره و مثه همه داره زندگی می کنه .

فقط یه چیز نداره       آبرو.

 

می دونی امیر

                                شهرم دور نیست ولی سخته.

                                شهرم نزدیکه ولی آسون نیست.

 

شهرم دستی بی دلیل تو دست دیگه ای جا نمیگیره

شهرم کسی دچار عادت نا امید "عادت کردن" نمی شه.

 

شهرم هیچ وقت دیر نمیشه.

شهرم می دونه کی به کی چی بگه.

شهرم دلا واسه دلدارشون می تپه.

شهرم نفساشون واسه نا محرم نمی بره.

شهرم همه راضین به رضاش.

شهرم نه سرباز داره نه زندونی نه بیکس.

نه باغبون داره نه چوپون نه قصاب.

نه کلاغ داره نه خفاش نه کرکس.

شهرم جزیره هاش زیر آوار بی نوای دریای عشق بی سرانجام دفن نمی شن.

شهرم آدمفروش نداره.

مستی و می و پیاله و ساقی چیه.

گل و گلفروش و گلچین و گلستون چیه.

همه مست می گلن که ساقی گلفروش از گلستون پیاله پیاله گلچین کرده .

زندگی و مرگ چیه.........................................................

امیر هنوز هستم      باش تا باشم....


 
comment نظرات ()