مثل يك ...

 
یکشنبه تا چهار شنبه
نویسنده : هادی حداد - ساعت ۸:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٩/٢٧
 
شنبه روز همیشه بود
                                  فاصله خوبی که می شد  
                                                                        وقت دوش وقت غزل
                                                                                                       جدول سیاه من



سر آغاز یک رمان راحت و یک به یاد آوری مهم
اینکه باید بر می گشتم خیلی واضح بود و تو این دو روز چندین عامل بهم کمک کردند
داستان کسری و علی
داستان عقل سرخ و من
و داستان خواب یا بهتر بگم رویای اول صبح
فقط آخری شو میگم
ساعت 5 از خواب پاشدم
یه نیگا به دورو ورم کردم
یادم افتاد که خونه دایی شب خوابیدم
(چه شعری شد)
البته از نگاه کردن نفهمیدم از تشنگی یادم افتاد که خونه دایی ام
از اونجایی که 1 ساعت وقت داشتم واسه راه افتادن دوباره خوابیدم
و چه خواب نازی.........
فقط همین و بگم که وقتی از خواب بیدار شدم اصلا به این فکر نمی کردم که ساعت ده دقیقه به هفته و من باید ساعت هفت سر کار باشم
و بیخیال این بودم که امروز دوشنبه اس
فقط به این جمله فکر می کردم
سه دوست بی غم و آزاد بهتر از این نمیشه
آره آزاد شدم
سد غم و شکستم  و از این حرفا
گور بابای ........................
و تو اینو بدون
قبول دارم که صادق هدایت نویسنده خوبیه
آقا اصش قبول فرهاد رو سر ما جا داره فریدون هم رو چشممون
ولی زندگی چیز دیگه ای شاید باشه
که هست
.




 
comment نظرات ()